ਔਪਰੇਸ਼ਨ ਸਿਧੂੰਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ
ਵਕਤ ਨਾਲ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਤੁਰਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਬਨਸਪਤੀ, ਮੌਸਮ, ਜੀਵ ਜੰਤੂ ਸਭਿਆਤਾਵਾਂ, ਹੱਥਿਆਰ, ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਢੰਗ ਤਰੀਕੇ ਸਭ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਨ । ਜੇਕਰ ਇੰਝ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ । ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਹੈ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ : ਹਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਖੜੋਤ ਜ਼ਰੂਰ ਆਈ ਹੈ । ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਨਫ਼ਰਤ ਵਿਚ ਬੇਹਿਸਾਬਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ।ਮੱਲਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁਣ ਵੀ ਭਾਰੂ ਹਨ । ਲੜਾਈਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਬੀਲਿਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸਨ, ਹੁਣ ਆਲਮੀ ਜੰਗਾਂ ਹਨ : ਆਪਾਂ ਦੋ ਹੰਢਾ ਚੁਕੇ ਹਾਂ, ਤੀਜੀ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਜੰਗ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਹਾਂ ।ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਦਿਨ ਵੇਲੇ । ਸੂਰਜ ਛਿਪਣ ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫ਼ਿਰ ਬਿਗਲ ਵਜਦੇ, ਰਣ ਸਿੰਗੇ ਗੂੰਜਦੇ ਅਤੇ ਸੂਰਮੇ ਭਿੜ ਜਾਂਦੇ । ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਜਖ਼ਮੀ ਸੰਭਾਲਦੇ, ਸੂਹੀਏ, ਪੈੜਾਂ ਨਪਦੇ । ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਥਿਆਰ ਪੱਥਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਫ਼ਿਰ ਧਾਤ ਦੇ, ਫ਼ਿਰ ਅੱਜ ਦੇ ਬੰਦੂਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਤਕ । ਕਦੇ ਲਾਰਡ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆ...
