Ranbir Kapoor Birthday Special: ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁਪੱਖੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਪਣਾ 44ਵਾਂ ਜਨਮਦਿਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਣਬੀਰ ਵੱਡੀਆਂ ਬ੍ਰਾਂਡ ਐਡਜ਼ ਅਤੇ ਬਲਾਕਬਸਟਰ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਸੰਦੀਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਲਗਭਗ 2 ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਨੇ ਆਮ “ਚਾਕਲੇਟ ਬੁਆਏ” ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਪਿਆਰੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਆਓ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਪ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਰੌਕਸਟਾਰ (2011) ਵਿੱਚ ਜੌਰਡਨ
ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ “ਰੌਕਸਟਾਰ”, ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਿਲਮ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਣਬੀਰ ਨੇ ਇੱਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਅਸ਼ਾਂਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੰਢਾਇਆ ਹੈ। ਜੌਰਡਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਜਿਸਦੀ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਡੂੰਘੇ ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਏ.ਆਰ. ਰਹਿਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰਣਬੀਰ ਦੇ ਬੇਕਾਬੂ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ ਸੰਗੀਤਕ ਡਰਾਮੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕਲਾਸਿਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬਰਫੀ ਵਿੱਚ ਬਰਫੀ (2012)
ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਬਿਨਾਂ ਰਣਬੀਰ ਨੇ ਚੁੱਪ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਇੱਕ ਔਟਿਸਟਿਕ ਔਰਤ (ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਚੋਪੜਾ) ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਕਾਮੇਡੀ ਅਤੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਅਨੁਰਾਗ ਬਾਸੂ ਦੀ “ਬਰਫੀ” ਵਿੱਚ ਬਰਫ਼ੀ ਦੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਨੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਨਿੱਘ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਲਿਆਂਦੀ।
ਤਮਾਸ਼ਾ (2015) ਵਿੱਚ ਵੇਦ
“ਤਮਾਸ਼ਾ” ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੈ। ਰਣਬੀਰ ਨੇ ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਦੀ “ਤਮਾਸ਼ਾ” ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਨਮੋਹਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਉਮੀਦਾਂ ਦੇ ਬੋਝ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
“ਯੇ ਜਵਾਨੀ ਹੈ ਦੀਵਾਨੀ” (2013) ਵਿੱਚ ਕਬੀਰ “ਬਨੀ” ਥਾਪਰ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਫਿਲਮ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਫਿਲਮ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਰਣਬੀਰ ਨੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇ ਆਮ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਸ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਅਯਾਨ ਮੁਖਰਜੀ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾ ਵਾਲੀ “ਯੇ ਜਵਾਨੀ ਹੈ ਦੀਵਾਨੀ” ਵਿੱਚ ਬੰਨੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
“ਸੰਜੂ” (2018) ਵਿੱਚ ਸੰਜੇ ਦੱਤ
ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜੀਵਤ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ‘ਤੇ ਬਾਇਓਪਿਕ ਬਣਾਉਣਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜੋਖਮ ਸੀ, ਪਰ ਰਣਬੀਰ ਨੇ ਇਸ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪਣਾ ਲਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਿਰਾਨੀ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ “ਸੰਜੂ” ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਰੀਰਕ ਤਬਦੀਲੀ ਕੀਤੀ, ਸਗੋਂ ਸੰਜੇ ਦੱਤ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ, ਵਿਵਹਾਰ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੈਦ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਦੋਵਾਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਸੀ।